Στρατάκηδες.. είναι το σωστό
Ο Γιώργος και ο Νίκος Στρατάκης είναι κρητικοί μουσικοί, από το Ηράκλειο, και παίζουν, όπως σωστά μάντεψες, κρητική μουσική. Ο Γιώργος είναι στο μικρόφωνο και τραγουδά με την ιδιαίτερη φωνή του παίζοντας λύρα ενώ στα αριστερά του ο Νίκος παίζει λαούτο.
Η μπάντα δεν σταματά εδώ. Στην άλλη πλευρά του Γιώργου βρίσκεται ο Μάνος Στρατάκης που στέκεται όρθιος κρατώντας και παίζοντας νταούλι [νταούλι είναι εκείνο το τύμπανο που είχες δει και στην τελετή έναρξης του 2004].
Όπως καταλαβαίνεις μιλάμε για οικογενειακή υπόθεση. Γιαυτό και το παρατσούκλι “στρατάκηδες”. “Όχι Στρατάκια. Στρατάκηδες είναι το σωστό“. Έτσι μου είπαν από μόνοι τους όταν ένας περαστικός από το τραπέζι μας τους αποκάλεσε έτσι.
Ξεκίνησαν να γυρνούν όλη την Κρήτη και να προσφέρουν γλέντι και κέφι πριν τρία χρόνια. “Από παιδιά είχαμε παράλληλες πορείες. Βέβαια ο αδερφός μου [σ.σ. ο Γιώργος μιλάει για τον Νίκο] είχε την τύχη από μικρός να συνεργαστεί με μεγάλους κρητικούς μουσικούς. Εγώ είχα την τύχη να τον έχω αδερφό και να μιλάμε για όλα αυτά και για την μουσική”. Ο Νίκος έβγαλε προσωπικό δίσκο σε παραγωγή του Σωκράτη Μάλαμα με τίτλο «Ανάσα», ο οποίος τραγουδάει κιόλας σε τρία τραγούδια.
Επίσης στον δίσκο τραγουδάνε ο Βασίλης Σκουλάς, ο Μανώλης Αλεξάκης, ο Δημήτρης Ματζαράκης, ο Γιώργος και η Βούλα Στρατάκη. Τον Νίκο τον αποκαλούν “ο δεξιοτέχνης του λαούτου”. Δεν ξέρω από λάουτο αλλά καταλαβαίνω ότι ο Νίκος παίζει με έναν ξεχωριστό τρόπο. Όπως έχει πει και ο Ψαραντώνης “όρα (όλα) τα όργανα είναι ωραία. Αμα τα παίζομε καλά. Αν δεν τα παίζομε να μην τα ταλαιπωρούμε και ταλαιπωρούμε και τσ’ άλλους”. Και ο Νίκος παίζει καλά. Εξάλλου δίπλα στον Ψαραντώνη έμαθε το λαούτο αφού βρισκόταν πλάι του από τα έντεκα. Όπως και στον Ψαρογιώργη και σε όλη την οικογένεια Ξυλούρη.
Πριν είπα ότι παίζουν κρητική μουσική. Αν στο μυαλό σου την έχεις σαν μουσική μόνο για κρητικούς που λένε συνέχεια μαντινάδες τότε μάθε ότι ο Γιώργος και ο Νίκος παίζουν κάτι άλλο. Διαφορετικό. Ανεβαστικό και καθόλου μονότονο. Ήταν το δεύτερο μου γλέντι στην Κρήτη. Μου λένε στις 14, παραμονή της Παναγιάς, θα πάμε στα Πεμόνια. Παίζουν οι Στρατάκηδες. Πήγα για την παρέα. Έφυγα έχοντας περάσει μία από τις καλύτερες βραδιές μου. Είχα περάσει καλά. Και αυτό καταφέρνουν και οι δυο τους. “Είμαστε ψυχαγωγοί. Κάνουμε αυτό που μας αρέσει και παίρνουμε δύναμη και ενέργεια από τον κόσμο”.
Τους συνάντησα στο Άλσος Βεΐκου όπου έπαιξαν στις 19 του μηνός στην γιορτή τσικουδιάς. Τελικά ήταν πολλοί παραπάνω από 1150 άτομα. Πόσοι πέρασαν από τον χώρο μπροστά τους και χόρεψαν δεν ξέρω. Αυτό που είδα ήταν ότι ήταν τόσοι πολλοί κάποια στιγμή που δεν χώραγαν. “Σε κάθε πανηγύρι το πρόγραμμα αλλάζει, διαφοροποιείται ανάλογα με τον κόσμο” και όταν βλέπετε τόσο κόσμο να ανταποκρίνεται με ένα κάλεσμα σας; “Λαμβάνουμε από τον κόσμο πολλή αγάπη και αυτό κάνει την δίψα μας πιο μεγάλη. Προσπαθούμε συνεχώς να βελτιώνουμε αυτό που κάνουμε. Αλλά πάντα να μας εκφράζει”.
Αποσπάσμα από την συνέντευξη που έδωσαν οι Στρατάκηδες στο Δημήτρη Κουπριτζιώτης και δημοσιεύτηκε στο www.oneman.gr .
